I’ve gone through many wordpress themes on the net and uploaded many of theme to this blog. After trying several of them out, I finally choose the Freshy theme by Jide.

I liked this design because it’s simpel and I can easily change the banner image from time to time.

So, now and then you will see a new banner image appear in here. I will only use images that I photographed myself.

But, some new interesting topics came up that make me want to blog again. You’ll find out about those topics in my next posts.

And yes, I start blogging in English again, because there might be people checking out this blog that don’t understand Dutch.

Om de proef op de som te nemen heb ik een nieuwe account aangemaakt op Facebook onder de naam Nico Ginto, een anagram van Incognito, en ben ik beginnen friend requests rondstrooien. Ik heb een heleboel mensen uitgenodigd die ik helemaal niet ken, maar die ik terugvond in groepen die iets te maken hebben met het Gentse uitgangsleven. Daarnaast heb ik ook al mijn facebook vrienden van mijn gewone account een friend request gestuurd. In totaal heb ik ongeveer een 300 uitnodigingen gestuurd.

Enorm verbaasd was ik toen tientallen mensen onmiddellijk mijn friend request goedkeurden zonder te weten wie er achter zat. Slechts 2 mensen hebben me een bericht gestuurd om te vragen wie ik was. zonder me meteen toe te voegen.

Om het geheel nog een beetje spannender te maken heb ik toen een bak bier beloofd aan wie me kon ontmaskeren. Iedereen ging er blijkbaar van uit dat ik iemand was die ze kenden, ook al heb ik dat nooit beweerd en was het ook in vele gevallen ook helemaal niet zo.

Op het moment dat Kathleen, een vriendin van me, mij ontmaskerde, hadden al 129 mensen mijn friend request aanvaard. Dat is met andere woorden bijna de helft!
Bij een heleboel mensen kreeg ik op deze manier toegang tot hun gsm nummers, e-mail adres en bij sommigen zelfs hun thuisadres.

Het is hallucinant hoe weinig mensen zich vragen stellen als ze zo’n friend requests goedkeuren!
Gelukkig zijn er toch nog andere mensen die er wel bij stilstaan, die daarom mijn friend request gewoon genegeerd hebben. Of die me eerst een bericht gestuurd hebben om te vragen wie ik ben. Iemand schreef er zelfs een artikel over op zijn blog.

Ik vond het alleszins een heel interessante oefening.

If you’re always trying to get to the top,
You don’t get to the bottom of nothing.

Gotye - Learnalilgivinalovin

En als toemaatje de gezongen versie:

Nu, intussen heb ik al mijn foto’s op internet gegooid en je kan ze bekijken op dit adres: www.belicht.be/philippines.

Op mijn fotoblog probeer ik alle dagen een nieuwe foto te plaatsen waarbij ik iets meer aandacht besteed aan de kwaliteit en de afwerking van de foto: www.belicht.be.

Deze foto vind ik alvast één van de meest geslaagde van de hele reis:

Voor ‘t moment ben ik aan het luisteren naar Set Your Head On Fire van The Black Box Revelation om af te kikken van de love songs in de filipijnen. De melige muziek is er misschien wel een van de weinige minpunten.

Aangezien ik dan in Manila ben ga ik foto’s nemen van de knuffelaars en natuurlijk ook zelf mee doen.

En blijkbaar heeft men het al eerder gedaan in Manila:

Hope for the Best. Expect the worst. Life is a play. We’re unrehearsed.

Een quote van Mel Brooks.